جستجو کنید...
هشتگهای محبوب:
اضافه ولتاژ یکی از شرایط غیرعادی در سیستمهای الکتریکی است که در اثر افزایش ولتاژ بیشتر از محدوده مجاز مدار ایجاد میشود. این پدیده باعث افزایش تنش الکتریکی روی عایقها و قطعات حساس شده و در صورت کنترل نشدن، کاهش عمر مفید تجهیزات، خرابی قطعات و اختلال در عملکرد مدار را به همراه دارد. اضافه ولتاژ در شرایط مختلفی مانند صاعقه، کلیدزنی تجهیزات، تغییرات ناگهانی شبکه و برخی خطاهای الکتریکی ایجاد میشود. این افزایش ولتاژ گاهی برای مدت بسیار کوتاه رخ میدهد و گاهی برای مدت طولانیتری در شبکه باقی میماند.
در ادامه مفهوم اضافه ولتاژ، انواع آن، دلایل ایجاد و تجهیزات مورد استفاده برای حفاظت مدار در برابر این پدیده را بررسی میکنیم.
نکته مهم: اضافه ولتاژ هم در مدارهای خانگی و هم در مدارهای صنعتی رخ میدهد؛ اما روش حفاظت از تجهیزات در این دو مدار یکسان نیست.
با توجه به توان پایینتردر مدارهای خانگی، نصب محافظ برق مناسب یا استابلایزر میتواند از تجهیزات الکتریکی محافظت و از خرابی آنها پیشگیری کند. اما در مدارهای صنعتی، بهدلیل وجود بارهای سه فاز و موتورهای الکتریکی (توان بالاتر تجهیزات در مدار)، استفاده از محافظهای برق خانگی امکانپذیر نیست. استابلایزر صنعتی، رله کنترل ولتاژ و اضافه ولتاژ، رله کنترل فاز، برقگیر یا SPD، وریستور (MOV) و دیود TVS از جمله مجموعهای از تجهیزات حفاظتی متناسب با مدار صنعتی هستند.
به زبان ساده، اضافه ولتاژ یعنی ولتاژ برق در یک مدار از مقدار استاندارد و مجاز آن بیشتر شود. هر وسیله یا مدار الکتریکی برای کار با یک محدوده مشخص از ولتاژ طراحی میشود و افزایش این مقدار، شرایط نامناسبی برای عملکرد آن ایجاد میکند.
برای مثال، ولتاژ استاندارد برق خانگی در ایران ۲۳۰ ولت است. اگر به دلیل اختلال در شبکه، مقدار ولتاژ ورودی یک وسیله برقی برای مدتی به ۲۶۰ ولت افزایش پیدا کند، این افزایش غیرعادی ولتاژ یک نمونه از اضافه ولتاژ محسوب میشود. ادامه این شرایط باعث ایجاد تنش در قطعات داخلی و کاهش عمر دستگاه خواهد شد.
از نظر علمی و در مهندسی برق، اضافه ولتاژ به حالتی گفته میشود که مقدار ولتاژ در یک سیستم الکتریکی از بالاترین سطح ولتاژ تعریفشده برای شرایط عادی بهرهبرداری بیشتر شود. این پدیده بر اساس دامنه، مدت زمان، شکل موج و منشأ ایجاد بررسی میشود.
اضافه ولتاژ تنها به افزایش طولانیمدت ولتاژ محدود نیست؛ بلکه یک موج بسیار کوتاه ناشی از صاعقه یا کلیدزنی تجهیزات نیز در دسته اضافه ولتاژ قرار میگیرد. به همین دلیل، مدت زمان وقوع و شدت افزایش ولتاژ در میزان آسیب واردشده به عایقها و تجهیزات الکتریکی اهمیت زیادی دارد.

اضافه ولتاژ (Overvoltage) و اضافه جریان (Overcurrent) از مهمترین شرایط غیرعادی در سیستمهای الکتریکی هستند که عملکرد مدار و تجهیزات را تحت تأثیر قرار میدهند. با وجود تفاوت در ماهیت این دو پدیده، هر دو در صورت کنترل نشدن باعث آسیب به تجهیزات و کاهش عمر مفید آنها میشوند.
اضافه ولتاژ زمانی رخ میدهد که مقدار ولتاژ یک نقطه از شبکه از سطح مجاز طراحی یا مقدار نامی آن بیشتر شود؛ در حالی که اضافه جریان به شرایطی گفته میشود که جریان عبوری از مدار از مقدار نامی یا ظرفیت مجاز هادیها و تجهیزات فراتر رود. تفاوتهای اصلی این دو پدیده عبارتاند از:
اضافه ولتاژ معمولاً در اثر عواملی مانند صاعقه، کلیدزنی تجهیزات، تغییرات ناگهانی شبکه، رزونانس و برخی خطاهای سیستم ایجاد میشود. در مقابل، اضافه جریان بیشتر به دلیل اضافه بار، اتصال کوتاه، خطای اتصال زمین یا خرابی تجهیزات رخ میدهد.
در اضافه ولتاژ، اختلاف پتانسیل الکتریکی بین دو نقطه از مدار افزایش پیدا میکند؛ اما در اضافه جریان، مقدار جریان عبوری از هادیها بیشتر از مقدار مجاز میشود.
اضافه ولتاژ بسته به نوع آن، ممکن است در مدت بسیار کوتاه مانند صاعقه و کلیدزنی رخ دهد یا برای مدت طولانیتری در شبکه باقی بماند. اضافه جریان نیز در حالت اضافه بار معمولاً بهصورت تدریجی ایجاد میشود، اما در شرایطی مانند اتصال کوتاه بهصورت ناگهانی افزایش پیدا میکند.
اضافه ولتاژ بیشتر باعث آسیب به عایقها، قطعات الکترونیکی، سیمپیچ موتورها و ترانسفورماتورها میشود. اضافه جریان نیز با افزایش حرارت، تخریب عایق، آسیب به سیمپیچها و در موارد شدید ایجاد قوس الکتریکی و آتشسوزی همراه است.
برای حفاظت در برابر اضافه ولتاژ معمولاً از برقگیر، SPD، رله کنترل ولتاژ و رله اضافه ولتاژ استفاده میشود. در مقابل، حفاظت در برابر اضافه جریان بر اساس نوع خطا انجام میشود؛ بهطوری که برای اضافه بار از رله اضافه بار و کلید حرارتی و برای اتصال کوتاه از فیوز، کلید مینیاتوری (MCB) و کلید اتوماتیک (MCCB) استفاده میشود.
| ویژگی | اضافه ولتاژ (Overvoltage) | اضافه جریان (Overcurrent) | اضافه بار (Overload) | اتصال کوتاه (Short Circuit) |
| تعریف | افزایش ولتاژ شبکه یا مدار بیشتر از مقدار مجاز و سطح طراحی | افزایش جریان عبوری از مدار بیشتر از مقدار نامی یا ظرفیت مجاز | افزایش تدریجی جریان به دلیل مصرف بیش از ظرفیت طراحی مدار | ایجاد مسیر با مقاومت بسیار کم بین دو نقطه دارای اختلاف پتانسیل و عبور جریان بسیار زیاد |
| علت ایجاد | صاعقه، کلیدزنی، تغییرات شبکه، رزونانس و خطاهای ولتاژی | اضافه بار، اتصال کوتاه، خطای اتصال زمین و خرابی تجهیزات | افزایش تعداد مصرفکنندهها یا عبور بار بیشتر از ظرفیت مدار | تماس مستقیم یا غیرمستقیم هادیها مانند اتصال فاز به نول یا دو فاز |
| سرعت وقوع | از چند میکروثانیه در اضافه ولتاژ گذرا تا مدت طولانیتر در اضافه ولتاژ موقت | بسته به نوع خطا، از تدریجی تا لحظهای | معمولاً تدریجی و همراه با افزایش دما | بسیار سریع و معمولاً در کسری از ثانیه رخ میدهد |
| اثر اصلی روی مدار | افزایش تنش الکتریکی روی عایق و قطعات حساس | افزایش حرارت و فشار جریان روی هادیها و تجهیزات | افزایش دمای تجهیزات و کاهش عمر مفید آنها | ایجاد جریان بسیار زیاد، قوس الکتریکی و آسیب شدید به مدار |
| میزان آسیب | آسیب به عایقها، قطعات الکترونیکی، موتور و ترانسفورماتور | بسته به شدت جریان، باعث آسیب حرارتی و مکانیکی به تجهیزات میشود | کاهش عمر تجهیزات، گرم شدن سیمپیچها و کابلها | ذوب هادیها، تخریب عایق، آسیب مکانیکی و خطر آتشسوزی |
| تجهیزات حفاظتی | SPD، برقگیر، رله کنترل ولتاژ و رله اضافه ولتاژ | تجهیزات حفاظتی جریان مانند فیوز، MCB، MCCB و رلههای حفاظتی | بیمتال، رله اضافه بار و کلید حرارتی | فیوز، MCB، MCCB و رله اتصال کوتاه |
| نمونه رایج | برخورد صاعقه یا کلیدزنی تجهیزات فشار قوی | افزایش جریان بیش از مقدار مجاز مدار | روشن بودن چندین مصرفکننده روی یک مدار | اتصال مستقیم سیم فاز و نول |
اضافه ولتاژها بر اساس مدت زمان وقوع، شکل موج و منشأ ایجاد به گروههای مختلفی تقسیم میشوند. در سیستمهای الکتریکی، دو گروه اصلی اضافه ولتاژ شامل اضافه ولتاژ موقت (Temporary Overvoltage) و اضافه ولتاژ گذرا (Transient Overvoltage) هستند. تفاوت اصلی این دو نوع اضافه ولتاژ در مدت زمان باقی ماندن، سرعت تغییرات ولتاژ و عامل ایجاد آنها است. اضافه ولتاژهای گذرا معمولاً در مدت بسیار کوتاه رخ میدهند، اما دامنه بالایی دارند؛ در مقابل، اضافه ولتاژهای موقت مدت بیشتری در شبکه باقی میمانند و به دلیل تداوم، فشار بیشتری به عایق تجهیزات وارد میکنند.

اضافه ولتاژ موقت یا TOV زمانی رخ میدهد که ولتاژ شبکه برای مدتی از مقدار مجاز بیشتر شود و این افزایش در چند سیکل یا بیشتر ادامه داشته باشد. در این حالت، شکل موج ولتاژ همچنان با فرکانس اصلی شبکه، یعنی معمولاً ۵۰ هرتز، تغییر میکند؛ اما دامنه آن از مقدار عادی بیشتر است. خطای اتصال فاز به زمین، تغییرات شدید بار، اثر فرانتی، رزونانس و اختلال در تنظیم ولتاژ شبکه از مهمترین عوامل ایجاد اضافه ولتاژ موقت هستند.
اگرچه دامنه TOV معمولاً از اضافه ولتاژهای شدید ناشی از صاعقه کمتر است، اما طولانیتر بودن زمان وقوع آن باعث وارد شدن تنش الکتریکی به عایق و تجهیزات میشود. به همین دلیل، اضافه ولتاژ موقت در طراحی سیستمهای حفاظتی و تعیین سطح عایقی تجهیزات اهمیت زیادی دارد.

اضافه ولتاژ گذرا به افزایش ناگهانی و کوتاهمدت ولتاژ گفته میشود که معمولاً در حد چند میلیثانیه یا کمتر در شبکه رخ میدهد. این نوع اضافه ولتاژ معمولاً در اثر صاعقه، کلیدزنی تجهیزات و برخی تغییرات ناگهانی در شرایط شبکه به وجود میآید.
اضافه ولتاژهای گذرا از نظر دامنه، شکل موج و مدت زمان وقوع با یکدیگر تفاوت دارند. این تفاوتها در میزان تنش واردشده به عایق و تجهیزات الکتریکی نیز اثرگذار هستند. مهمترین انواع اضافه ولتاژ گذرا عبارتاند از:
صاعقه یکی از مهمترین عوامل ایجاد اضافه ولتاژ گذرا در شبکههای برق است. برخورد مستقیم صاعقه با خطوط انتقال و تجهیزات، یا القای ناشی از تخلیه جوی در مجاورت خطوط، موجهای ولتاژ بسیار شدیدی ایجاد میکند.
این موج در مدتزمان بسیار کوتاهی در شبکه منتشر میشود و به دلیل دامنه زیاد، تنش الکتریکی شدیدی به عایق تجهیزات و خطوط انتقال وارد میکند. در صورت کافی نبودن سطح عایقی یا حفاظت مناسب، این تنش به شکست عایقی و آسیب تجهیزات منجر میشود.
قطع و وصل کلیدها، خطوط انتقال، ترانسفورماتورها، موتورها و بارهای القایی یا خازنی از عوامل مهم ایجاد اضافه ولتاژ کلیدزنی هستند. هنگام تغییر ناگهانی جریان، انرژی ذخیرهشده در عناصر القایی و خازنی مدار آزاد میشود و موج گذرای ولتاژ در شبکه شکل میگیرد.
اضافه ولتاژ کلیدزنی از نظر دامنه و مدت زمان وقوع با اضافه ولتاژ ناشی از صاعقه تفاوت دارد. این پدیده بهویژه در شبکههای قدرت و هنگام قطع و وصل تجهیزات فشار قوی اهمیت دارد و در طراحی عایقبندی و سیستمهای حفاظتی تجهیزات مورد توجه قرار میگیرد.

VFTO مخفف Very Fast Transient Overvoltage و به معنی «اضافه ولتاژ گذرای بسیار سریع» است. این پدیده بیشتر در پستهای GIS که تجهیزات آنها با گاز SF6 عایقبندی شدهاند، دیده میشود.
هنگام عملکرد برخی کلیدهای GIS، بهویژه در زمان قطع و وصل سریع، تغییرات بسیار سریع ولتاژ در داخل پست ایجاد میشود. این تغییرات به شکل موجهای گذرا در بخشهای مختلف تجهیزات منتشر میشوند و به دلیل سرعت بالای تغییرات، فشار زیادی به سیستم عایقی وارد میکنند. به همین دلیل، VFTO در طراحی عایقبندی، تعیین سطح عایقی و انتخاب روشهای حفاظتی مناسب برای تجهیزات پستهای GIS اهمیت زیادی دارد.

اضافه ولتاژ در سیستمهای الکتریکی به دلایل مختلفی ایجاد میشود و منشأ آن میتواند خارج از شبکه یا در داخل خود سیستم برق باشد. شناخت عوامل ایجاد اضافه ولتاژ اهمیت زیادی در طراحی سیستمهای حفاظتی دارد؛ زیرا نوع، شدت و مدت زمان وقوع این پدیده، روش مناسب حفاظت از مدار و تجهیزات را مشخص میکند. بهطور کلی، عوامل ایجاد اضافه ولتاژ در دو گروه اصلی قرار میگیرند:

عوامل خارجی به پدیدههایی گفته میشود که منشأ آنها خارج از سیستم الکتریکی است. مهمترین عامل خارجی ایجاد اضافه ولتاژ، صاعقه و تخلیههای جوی هستند.
صاعقه یکی از شدیدترین منابع ایجاد اضافه ولتاژ در شبکههای برق محسوب میشود. برخورد مستقیم صاعقه با خطوط انتقال، دکلها، تجهیزات الکتریکی یا حتی تخلیه جوی در نزدیکی خطوط، باعث ایجاد موجهای ولتاژی با دامنه بسیار بالا میشود.
این موجهای گذرا در مدت کوتاهی در شبکه منتشر میشوند و در صورت نبود حفاظت مناسب، باعث آسیب به عایق کابلها، خطوط انتقال، ترانسفورماتورها، تابلو برق و سایر تجهیزات الکتریکی میشوند.
شبکههای هوایی به دلیل قرار گرفتن در معرض مستقیم شرایط جوی، حساسیت بیشتری نسبت به این نوع اضافه ولتاژ دارند. استفاده از برقگیر و سیستم اتصال زمین مناسب، از روشهای اصلی کاهش اثرات ناشی از صاعقه در شبکههای الکتریکی است.
عوامل داخلی به شرایطی مربوط میشوند که در اثر عملکرد تجهیزات، تغییر وضعیت شبکه یا خطاهای الکتریکی داخل سیستم ایجاد میشوند. این نوع اضافه ولتاژ بیشتر در اثر تغییرات ناگهانی جریان و انرژی ذخیرهشده در مدار به وجود میآید.
قطع و وصل کلیدها، دیژنکتورها، خطوط انتقال، ترانسفورماتورها و بارهای صنعتی از مهمترین عوامل ایجاد اضافه ولتاژ داخلی هستند. هنگام قطع و وصل کلیدها یا بارهای القایی و خازنی، تغییرات سریع جریان و تخلیه یا جابهجایی انرژی ذخیرهشده در عناصر مدار، شرایط ایجاد اضافه ولتاژ گذرا را فراهم میکند. این تغییرات، موجهای گذرای ولتاژ ایجاد میکنند که در شبکه منتشر میشوند.
تجهیزاتی مانند موتورها، ترانسفورماتورها و سلفها دارای انرژی ذخیرهشده در میدان مغناطیسی هستند. هنگام قطع این تجهیزات، تغییر ناگهانی جریان باعث ایجاد ولتاژهای گذرا در مدار میشود. این پدیده یکی از دلایل مهم ایجاد اضافه ولتاژ کلیدزنی در سیستمهای صنعتی است.
بانکهای خازنی و مدارهای دارای ظرفیت خازنی هنگام قطع و وصل، تغییرات ناگهانی در جریان و ولتاژ ایجاد میکنند. این تغییرات در برخی شرایط باعث ایجاد اضافه ولتاژ گذرا در شبکه میشوند.

وجود همزمان عناصر القایی مانند سیمپیچها و عناصر خازنی مانند بانکهای خازنی، شرایط ایجاد پدیده رزونانس را فراهم میکند. در حالت رزونانس، افزایش دامنه ولتاژ در مدار رخ میدهد و در صورت نبود کنترل مناسب، به عایقها و قطعات الکتریکی آسیب وارد میشود.
خطاهایی مانند اتصال فاز به زمین، تغییرات شدید بار و اختلال در عملکرد سیستم تنظیم ولتاژ، از دیگر عوامل ایجاد اضافه ولتاژ هستند. برای مثال، در خطای اتصال یک فاز به زمین، ولتاژ فازهای سالم در برخی شبکهها افزایش پیدا میکند و باعث ایجاد اضافه ولتاژ موقت میشود.
بهطور کلی، مهمترین عواملی که باعث ایجاد اضافه ولتاژ در سیستمهای الکتریکی میشوند عبارتاند از:
در شبکه برق خانگی، افزایش یا کاهش غیرعادی ولتاژ باعث آسیب تجهیزات الکتریکی میشود. شدت این آسیب به پارامترهایی مانند مقدار انحراف ولتاژ، مدت زمان وقوع آن و حساسیت لوازم برقی بستگی دارد. برای مدیریت و پیشگیری از خرابیهای اضافه ولتاژ در مدار خانگی از محافظ برق و استابلایزر استفاده میشود.
یکی از روشهای رایج، استفاده از محافظ برق برای لوازم برقی است. محافظها میتوانند به صورت تکی برای دستگاههایی مانند تلویزیون، یخچال، کامپیوتر و پکیج یا بهصورت مرکزی در ساختمان (محافظ پشت کنتوری) نصب شوند. وظیفه اصلی محافظ برق، قطع جریان در شرایطی است که ولتاژ از محدوده مجاز خارج میشود.
بهطور معمول، محافظهای ولتاژ دارای یک محدوده عملکرد استاندارد ایمن (بین ۱۷۰ تا ۲۴۰ یا ۲۵۰ ولت متناوب) هستند. تا زمانی که ولتاژ شبکه در این بازه مجاز باشد، محافظ جریان برق را به تجهیزات متصل انتقال میدهد. اما به محض بالا رفتن ولتاژ (بیش از ۲۴۰ یا ۲۵۰ ولت) یا افت آن (کمتر از ۱۷۰ ولت)، دستگاه بلافاصله جریان خروجی برق را قطع میکند تا لوازم خانگی آسیب نبیند. پس از بازگشت ولتاژ به محدوده استاندارد و سپری شدن زمان تأخیرِ ایمنی برق مجدد وصل میشود. بنابراین محافظ برق از تجهیزات در برابر شرایط نامناسب ولتاژ حفاظت میکند، اما ولتاژ را اصلاح یا تنظیم نمیکند.
انواع محافظ برق و ولتاژ
در بسیاری از خانهها، مشکل اصلی شبکه برق فقط قطع و وصل شدن نیست، بلکه افت یا افزایش ولتاژ است. برای مثال، ممکن است ولتاژ برق برای مدت طولانی روی ۱۶۰ یا ۱۷۰ ولت بماند. در این شرایط، دستگاهها مجبور میشوند با ولتاژ پایینتری کار کنند و در نتیجه جریان بیشتری بکشند. این موضوع بهمرور باعث داغ شدن قطعات، کاهش راندمان و کم شدن عمر تجهیزات میشود. برای حل این مشکل، از استابلایزر استفاده میشود. استابلایزر برخلاف محافظ برق، فقط مدار را قطع نمیکند؛ بلکه ولتاژ ورودی را اصلاح کرده و آن را به محدوده استاندارد میرساند تا دستگاه بدون خاموشی و با شرایط مناسبتری کار کند.
البته همه استابلایزرها عملکرد یکسانی ندارند. بسیاری از مدلها فقط افزاینده هستند؛ یعنی زمانی که ولتاژ شبکه پایین میآید، آن را بالا میبرند. اما بعضی مدلهای کاملتر یا دوطرفه، علاوه بر جبران افت ولتاژ، در زمان افزایش ولتاژ نیز آن را کاهش میدهند تا خروجی همچنان در محدوده استاندارد باقی بماند. در مجموع، استفاده از استابلایزرمیتواند علاوه بر جلوگیری از خاموشیهای غیرضروری، به حفظ سلامت تجهیزات و تأمین برق پایدارتر و استاندارد کمک کند.
نکته مهم این است که هر استابلایزر دامنه عملکرد مشخصی دارد و بسته به برند، تکنولوژی ساخت و مدل دستگاه، این محدوده متفاوت است. به همین دلیل، هنگام انتخاب استابلایزر باید به بازه ولتاژ کاری آن توجه کرد؛ چون اگر ولتاژ ورودی خارج از محدوده طراحی دستگاه باشد، استابلایزر دیگر نمیتواند ولتاژ را به درستی اصلاح کند.
انواع استابلایزر
اضافه ولتاژ باعث افزایش تنش الکتریکی روی عایقها، قطعات الکترونیکی، سیمپیچ موتورها و ترانسفورماتورها میشود. این پدیده بهخصوص در اثر صاعقه، کلیدزنی تجهیزات، تغییرات ناگهانی شبکه و خطاهای الکتریکی به وجود میآید و در صورت نبود حفاظت مناسب، خسارتهای جدی به سیستم وارد میکند.

برای کاهش اثرات اضافه ولتاژ، از تجهیزات حفاظتی مختلفی استفاده میشود. انتخاب روش حفاظت به نوع اضافه ولتاژ، مدت زمان وقوع، سطح ولتاژ شبکه و حساسیت تجهیزات وابسته است. مهمترین تجهیزات مورد استفاده برای حفاظت مدار در برابر اضافه ولتاژ برقگیر یا SPD، رله کنترل ولتاژ، رله اضافه ولتاژ، وریستور (MOV) و دیود TVS هستند. اما جالب است بدانید که هیچ کدام از این تجهیزات به تنهایی نمیتوانند انواع اضافه ولتاژ را مهار کنند. دو تصویر زیر به خوبی نشان میدهد که رفع انواع اضافه ولتاژ به چیدمان استاندارد همه تجهیزات محافظتی در یک مدار نیاز دارد. در ادامه بررسی کردهایم که عملکرد هر یک از این تجهیزات در برابر اضافه ولتاژ چگونه است.


برقگیر یا SPD یکی از مهمترین تجهیزات حفاظتی در برابر اضافه ولتاژهای گذرا است. وظیفه اصلی SPD محدود کردن ولتاژهای ناگهانی و هدایت جریان ناشی از موجهای گذرا به سمت سیستم زمین است. این وسیله در شرایط عادی، تأثیری روی عملکرد مدار ندارد؛ اما هنگام ایجاد اضافه ولتاژ ناشی از صاعقه یا کلیدزنی، مسیر عبور جریان اضافی را فراهم میکند تا سطح ولتاژ در محدوده ایمن باقی بماند. SPDها بر اساس محل نصب و میزان انرژی قابل تخلیه در سه گروه نصب در خط مقدم مدار، حفاظت میانی مدار و حفاظت نقطهای ساخته میشوند که هرکدام کاربرد مخصوص به خود را دارند.

کاربرد هریک از انواع برقگیر با توجه به نوع ساخت عبارتند از:
انواع برقگیر
رله کنترل ولتاژ یکی از تجهیزات حفاظتی مورد استفاده برای پایش مقدار ولتاژ شبکه است. این رله بهصورت مداوم مقدار ولتاژ را بررسی میکند و در صورت خروج ولتاژ از محدوده تنظیم شده، فرمان قطع یا هشدار صادر میکند. این نوع رله بیشتر در تابلوهای برق صنعتی، مدارهای حساس و سیستمهایی که تغییرات ولتاژ روی عملکرد آنها تأثیر زیادی دارد، استفاده میشود. رله کنترل ولتاژ علاوه بر حفاظت در برابر اضافه ولتاژ، در برابر کاهش ولتاژ و نوسانات غیرمجاز شبکه نیز کاربرد دارد.
رله اضافه ولتاژ (Over Voltage Relay) یک وسیله حفاظتی است که برای تشخیص افزایش ولتاژ بیشتر از مقدار تنظیمشده در مدار به کار میرود. عملکرد این رله به این صورت است که مقدار ولتاژ شبکه را با مقدار تنظیمی مقایسه میکند. در صورت عبور ولتاژ از حد تعیینشده، پس از زمان تأخیر مشخص، فرمان قطع مدار یا عملکرد تجهیزات حفاظتی دیگر صادر میشود.
رلههای اضافه ولتاژ بیشتر در سیستمهای قدرت، ژنراتورها، ترانسفورماتورها، تابلوهای برق و شبکههای توزیع مورد استفاده قرار میگیرند.

انواع رله
رله کنترل فاز یک وسیله حفاظتی است که سلامت برق ورودی سیستمهای سه فاز را به صورت دائم بررسی میکند. وظیفه اصلی رله کنترل فاز این است که اگر فازها جابهجا شوند یا یکی از فازها قطع شود، مدار را قطع کند. علاوهبر آن به محض اینکه ولتاژ شبکه سه فاز از حد مجاز بالاتر برود (اضافه ولتاژ رخ دهد)، این دستگاه نیز بلافاصله برق را قطع میکند تا تجهیزات آسیب نبینند. این رلهها بیشتر برای حفاظت از الکتروموتورها و تجهیزات صنعتی حساس در تابلوهای برق صنعتی نصب میشوند.
انواع رله کنترل فاز
وریستور یا MOV (Metal Oxide Varistor) یکی از قطعات پرکاربرد برای حفاظت مدارهای الکتریکی و الکترونیکی در برابر اضافه ولتاژهای گذرا است. این قطعه دارای مقاومت وابسته به ولتاژ است؛ یعنی در شرایط عادی مقاومت بالایی دارد و جریان بسیار کمی از آن عبور میکند. اما هنگام افزایش ناگهانی ولتاژ، مقاومت آن کاهش پیدا میکند و مسیر مناسبی برای عبور جریان اضافه ایجاد میشود.
وریستور معمولاً در مدارهای ورودی منابع تغذیه، تجهیزات الکترونیکی و ساختار داخلی برخی SPDها استفاده میشود.
با وجود عملکرد سریع، وریستور برای اضافه ولتاژهای طولانیمدت مناسب نیست؛ زیرا عبور جریان زیاد در مدت طولانی باعث افزایش دما و آسیب دیدن آن میشود. به همین دلیل، استفاده از حفاظت پشتیبان مانند فیوز در کنار آن اهمیت دارد.
دیود TVS (Transient Voltage Suppressor) یکی دیگر از قطعات حفاظتی برای مقابله با اضافه ولتاژهای گذرا است. این قطعه بیشتر در مدارهای الکترونیکی حساس استفاده میشود و سرعت واکنش بسیار بالایی در برابر تغییرات ناگهانی ولتاژ دارد.
زمانی که ولتاژ از مقدار مشخصی عبور کند، دیود TVS فعال شده و سطح ولتاژ را محدود میکند تا از آسیب رسیدن به قطعات حساس جلوگیری شود. این قطعه در مدارهای مخابراتی، تجهیزات الکترونیکی، منابع تغذیه و سیستمهای کنترلی کاربرد زیادی دارد.
خیر؛ انواع فیوز، کلید مینیاتوری (MCB) و کلید اتوماتیک (MCCB) بهصورت مستقیم برای حفاظت در برابر اضافه ولتاژ طراحی نشدهاند؛ وظیفه اصلی این نوع تجهیزات، حفاظت در برابر اضافه جریان و اتصال کوتاه است. با این حال، در برخی مدارهای حفاظتی، این تجهیزات در کنار قطعاتی مانند وریستور یا SPD استفاده میشوند. برای مثال، در صورت خرابی وریستور و افزایش جریان غیرعادی، فیوز یا کلید حفاظتی مدار را قطع میکند و از آسیب بیشتر جلوگیری میشود.

وظیفه اصلی استابلایزر صنعتی، تنظیم مداوم ولتاژ است تا تجهیزات بدون وقفه و آسیبدیدگی کار کنند. در این حال، باید توجه داشت که استابلایزرها برای مقابله با نوسانات ولتاژ در شرایط عادی طراحی شدهاند و نمیتوانند جایگزین تجهیزات حفاظتی مانند برقگیر (SPD) باشند؛ زیرا استابلایزر توانایی دفع اضافه ولتاژهای لحظهای و شدید ناشی از صاعقه یا کلیدزنیهای شبکه را ندارد. بنابراین، برای ایجاد یک سیستم حفاظتی کامل در محیطهای صنعتی، استفاده از استابلایزر در کنار تجهیزات مکمل (مانند SPD) الزامی است تا ولتاژ همواره در محدوده استاندارد باقی بماند و ایمنی دستگاهها در برابر هر نوع نوسانی تضمین شود.
انواع استابلایزر صنعتی